Van harte welkom op onze site. Wij zijn Jan en Gerrie Pols, groot liefhebbers van honden en de Saarlooswolfhond in het bijzonder. Wij fokken in huiselijke kring en volgens de regels van de AVLS (algemene vereniging van liefhebbers van Saarlooswolfhonden). Gezondheid en karakter staan bij ons voorop! Af en toe hebben wij een nestje. Op deze site kunt u meer lezen over het ras, onze eigen Saarlooswolfhonden en de nestplanning.

Nieuws

Wij fokken op kleine schaal. Op dit moment verwachten wij geen pups.

zaterdag 6 augustus 2016

Waarom het nestje niet doorging...

Hoe blij waren we toen we een leuke geschikte lover voor onze mooie Sara hadden gevonden. Emrys, een prachtige en gezonde bosbruine jongen. Maar het mocht niet zo zijn, althans, voorlopig niet. Want in april kregen we verschrikkelijke nieuws, onze Sara zou heel erg ziek zijn. Een fibrosarcoom in haar mond.... een zeer agressieve vorm van kanker.... Bovendien had ze ook nog de pech dat ze een paar dagen na deze diagnose tijdens een leuke wandeling haar knie blesseerde. Een voorste kruisband blessure. Normaal gesproken is dit goed te opereren, maar doe je dat een hond met kanker nog aan?
Wilt u precies weten hoe alles liep, dan kunt u het blog WOLVENSTREKEN erop nalezen door op deze link te klikken: WOLVENSTREKEN: Groot verdriet.
Gelukkig bleek bij een second opinion dat het niet om kanker ging maar om een flinke ontsteking. Door en behoorlijk stuk uit haar kaak te verwijderen kon dit worden opgelost. Ook lieten wij haar aan haar knie opereren. Meer over de operatie is te lezen door op deze link te klikken: WOLVENSTREKEN: een zware dag.
Na de operatie begon het revalideren, dat ging zeker ook niet zonder slag of stoot. Als we dachten dat we op de goede weg zaten, kreeg ze zomaar ineens weer een terugslag.
WOLVENSTREKEN: een stapje terug.
Inmiddels zijn we gestart met hydrotherapie. Sara mag dan in een grote waterbak op een lopende band lopen. Dit gebeurt bij MOMODOGS in Aalten.

video

Maar helaas is er ook nu weer even een terugslag geweest, maar we blijven optimistisch, dus we gaan gewoon door met revalideren.  WOLVENSTREKEN: en weer in de lift.
Al met al een heel verhaal. De knieblessure is gewoon pech, een gescheurde knieband, zoals dat ook bij sporters kan voorkomen. Op zich dus geen reden om niet meer met haar te fokken. Emrys blijft dan ook stand-by! Natuurlijk gaan we er eerst voor zorgen dat ons meisje weer helemaal goed op haar pootjes kan staan, maar dan....
Gaan we ervan uit dat er alsnog een prachtig nestje zal komen van deze twee schatten van honden. Want ik ben ervan overtuigd dat dit afschuwelijke verhaal, absoluut een prachtig happy end zal krijgen!



zaterdag 4 juni 2016

En dan zijn de pups ineens al een jaar oud....

Is het echt al zo lang geleden, vandaag al een heel jaar? Het voelt toch helemaal niet zo, maar ik weet dat het zo is. Een jaar gaat zo snel. Vandaag zijn de pups van Sara en Rigg alweer 1 jaar oud. Het was een spannende nacht van 3 op 4 juni 2015, Jan lag in het ziekenhuis voor zijn hart.... Ik stond er helemaal alleen voor....


Maar alles is goed gegaan en er zijn twee prachtige pups geboren die nacht! Reden voor een feestje! Maar.... met Sara is heel wat gebeurd de laatste tijd, dus hebben we in overleg met de baasjes van papa Rigg en de baasjes van pup Django (Silva Amica's Amor Wahots) afgesproken dat we het feestje een poosje uitstellen.
Mama Sara had in april last van een loszittende kies, het was al wat aan het ontsteken, dus moest ze naar de dierenarts. Eigenlijk waren we al druk aan het plannen voor een tweede nestje. Eenmaal bij de dierenarts werd wat materiaal van de kaak opgestuurd naar een laboratorium en toen de uitslag kwam, waren we compleet overdonderd. Het laboratorium dacht aan een fibrosarcoom, bindweefselkanker van een zeer agressieve soort. Tot overmaat van ramp kreeg ze ook nog een knieband blessure tijdens een wandeling op de hei. We waren er kapot van. We waren in de veronderstelling dat we afscheid zouden moeten nemen van onze lieve Sara, maar wilden toch nog een second opinion. En dat heeft haar leven gered. De oncoloog was er namelijk helemaal niet van overtuigd dat het om bindweefselkanker ging. Een tweede groter biopt werd genomen en ook haar knie werd geopereerd. Inmiddels is gebleken dat de loszittende kies kwam door een chronisch heftige ontsteking, omdat het biopt zeer ruim is genomen, is deze direct opgelost. De operatie aan de knie heeft natuurlijk veel tijd nodig om te helen. We zijn dan ook druk met de revalidatie. Maar het gaat duidelijk de goede kant op (meer over de revalidatie van Sara is te lezen op het blog Wolvenstreken). Als mama Sara wat meer is opgeknapt en zelf kan en mag meewandelen (aangelijnd natuurlijk), gaan we een fijne wandeling afspreken om de verjaardagen van de pupkes te vieren. Want een feestje zonder mama, dat konden we toch echt niet over ons hart verkrijgen.
Natuurlijk wensen wij Django een heel fijne verjaardag toe en hopen we dat hij net zo verwend wordt als Wyakin hier.
Ze heeft genoten van haar verjaardagstaart en de spelletjes die we hebben gespeeld met haar.




zondag 17 april 2016

Verdriet

Door zeer nare omstandigheden zal de nestplanning tussen Sara en Emrys helaas niet doorgaan.

donderdag 31 maart 2016

Mooie oogjes

Als ik thuis kom van mijn werk vandaag, is Jan lekker buiten met de honden. Het is nog wel fris maar toch mooi weer. Na een lekker bakje koffie, wat spelen met de honden maak ik wat foto's van het stel. Eigenlijk vraag ik mij wel eens af waarom nog, want ik heb al zo ontzettend veel foto's. Maar het blijft zo mooi om naar te kijken, dus ook om plaatjes te schieten.
Kira en Daentje zijn altijd met elkaar aan het dollen. Ze hebben dezelfde energie en rennen en vliegen achter elkaar aan. Wyakin lijkt meer op haar moeder, ze gelooft het allemaal wel. Zij zit liever net als mams wat te hangen en kijkt naar de mensen die op straat langs lopen.


Om half drie is het tijd om te gaan. Ik heb en afspraak voor Sara bij de EVCO oogarts in Vorden. Sara loopt enthousiast met mij mee naar de auto, die arme meid denkt dat er heel wat leuks staat te gebeuren. Eenmaal in Vorden is ze ineens stukken minder enthousiast. Alleen door haar gerust te stellen en met zachte dwang te begeleiden, krijg ik haar mee naar binnen. Eenmaal binnen, duikt ze al snel onder de bank in de wachtkamer. De assistente komt om de chip te controleren en haar oogjes te druppelen, ze laat het gelaten toe. Daarna begint het wachten. Officieel hoef je dan maar een half uurtje te wachten, maar de oogarts heeft het altijd zo druk dat het al snel een uurtje wordt. Ik ben erg boos op mijzelf want ik ben mijn telefoon vergeten en kan daarom geen foto's nemen en niet op internet om de tijd te doden. Ik neem een kopje koffen en blader door één van de tijdschriften die er liggen, Sara ligt rustig onder de bank. Het is druk in de praktijk, blaffende honden, huilende kinderen, en heen en weer lopende mensen. Sara vindt het allemaal maar niks, af en toe geef ik haar een aai over haar bol en zeg haar dat ik enorm trots op haar ben dat ze zo braaf is. Ze kijkt me met haar steeds groter wordende ogen aan en ik zie haar denken:"Ja ja ja, ik wil alleen maar weten wanneer we weer naar huis gaan!"
Dan komt er een ouder stel binnen met een oude Ridgeback. De hond is zo mogelijk nog nerveuzer dan Sara en kan niet stoppen met hijgen.
"Dat is al een heer op leeftijd.", zeg ik vriendelijke tegen de baasjes. Er ontstaat een gesprek. De hond is al 13 jaar oud en vorige week zomaar ineens blind geworden. De baasjes zien er aangeslagen uit, ze vertellen er emotioneel over. Het netvlies heeft losgelaten, weinig kans op herstel maar ze willen het toch proberen, vandaar de afspraak met de oogspecialist. De oude hond gaat eindelijk liggen, hij lijkt iets rustiger te worden. Het stel vraagt naar Sara, ze vinden het een prachtige hond en ook zo lekker rustig. Ik leg uit dat zij ook enorm veel last heeft van stress en daarom zo rustig is. Maar dat wij gelukkig alleen voor een oogspiegeling gaan. Ik geef aan dat ik hoop dat alles goed komt met de oude heer, hij is in ieder geval in zeer deskundige handen hier.
Niet lang daarna worden Sara en ik naar binnen geroepen. Ik was super trots op mijn meisje, want hoewel ze het allemaal doodeng vond, bleef ze keurig netjes staan op de tafel. De oogarts heeft haar weer goedgekeurd op alle punten en nu is ze er weer voor een jaar vanaf. Als ik de dierenkliniek verlaat groet ik het oudere stel, zij zitten nog te wachten, de hond ligt gelukkig rustig aan hun voeten. Eenmaal thuis was Wyakin helemaal door het dolle dat mama weer thuis was. Sara die nog wat last had van de oogdruppels wilde geen drukte om haar heen en kroop in de bench. Maar Wya liet zich niet afpoeieren en ging heerlijk bij haar liggen. Na een uurtje waren de druppels weer helemaal uitgewerkt en was Saartje weer de oude. Ons mooie meisje met haar prachtige (goedgekeurde) oogjes!





zondag 20 maart 2016

Nestplanning


U kunt klikken op de foto's voor een vergroting.

Heeft u interesse in een pup uit deze combinatie, neem dan gerust vrijblijvend contact op. Ook met andere vragen over de Saarlooswolfhond kunt u altijd bij ons terecht.

zaterdag 12 maart 2016

Zomaar even wat foto's

Links dochter : Silva Amica's Amare Wyakin
Rechts moeder: Zohey Zandra Zenit Bastaja

Sara (Zohey Zandra Zenit Bastaja)

Wya (Silva Amica's Amare Wyakin)